Overige,  Slapen,  Voeding

Reflux bij een baby: hoe gingen wij er mee om?

Reflux bij je baby; er is veel over te lezen en naar wat ik begrijp is het er in vele verschillende vormen. Ook wij kregen er helaas mee te maken.

Reflux

Reflux betekent dat de maaginhoud van je baby terugstroomt in de slokdarm en vaak dus ook weer via de mond naar buiten. Het maagklepje is bij baby’s nog niet helemaal ontwikkelt waardoor de voeding weer terug kan stromen. 

Toen M een kleine week oud was merkte ik dat hij wel erg veel spuugde, vaak leek zijn hele fles meteen weer naar buiten te komen, soms bleef het bij een ‘mondje’ of meerdere mondjes in een uur. In principe is dat natuurlijk niet zo erg, zolang hij er geen last van heeft is het alleen vervelend voor je wasmachine. 

Helaas leek hij er met de dag meer last van te krijgen; bij het verschonen ging hij altijd huilen, veel overstrekken, hij was heel onrustig bij het drinken, huilde ook tijdens de fles, hij had continu de hik en leek de hele dag oncomfortabel. We konden hem 90% van de tijd niet plat neerleggen, dan ging hij meteen huilen en liggen wurmen en spugen. Kortom: ik heb de eerste 6 weken non-stop met hem in mijn armen gezeten, gelopen, gelegen. 

Johannesbroodpitmeel

Het consultatiebureau raadde bij het intake gesprek (week 2) aan om te starten met Johannesbroodpitmeel (JHBPM). Dit is een verdikkend middel waardoor de melk minder snel omhoog komt. Het wordt vaak gegeven bij reflux. Je kunt het in allerlei vormen kopen: biologisch bij de natuurwinkel, al verwerkt in melkpoeder (bijv Nutrilon A.R.) of gewoon een pakje bij de Kruidvat. Wij zijn voor dat laatste gegaan omdat we zo zelf de hoeveelheid konden bepalen.

We zijn meteen gestart, wel met minimale hoeveelheid (nog niet de helft van wat er op het pak staat). Het resultaat was inderdaad dat hij minder hoefde te spugen. Er wordt gezegd dat de darmen van baby’s twee weken nodig hebben om zich aan te passen aan nieuwe voeding dus hebben we het twee weken aangekeken. M kreeg moeite met zijn ontlasting; liep volledig rood aan als hij moest poepen, heel hard persen en soms ook huilen. Maar goed, hij moest er helaas ‘gewoon’ nog even aan wennen. En hij spuugde minder, dus dat ging al beter.

Na een paar weken JHBPM te hebben gegeven leek hij helaas niet minder oncomfortabel, alle ‘symptomen’ waren er nog + obstipatie en ik had de hele dag (en nacht) een heel verdrietig kindje in mijn armen. Daarbij leek hij last te hebben van krampjes. Er moest dus iets veranderen.

We hebben de huisarts gebeld en die wilde M meteen zien. Ze gaf aan dat hij inderdaad ‘baby reflux’ leek te hebben en gaf de mogelijkheid een medicijn voor te schrijven, als we dat wilden. Het medicijn zou het maagzuur dat omhoog komt bij reflux wat verzachten (maagzuurremmers) waardoor hij er minder last van zou hebben.

Ik twijfelde enorm, want hoe wisten we nou zeker dat dat het was? Op dat moment voelde het toch nog niet helemaal goed; M had op zich ook zijn goede momenten en ik wilde hem op zulke jonge leeftijd liever niet volstoppen met medicijnen. Ook omdat we niet met zekerheid konden zeggen dat het reflux was, een baby kan nou eenmaal niet praten (helaas).

Slapen

Ook de nachten waren pittig. Na iedere voeding, die op zichzelf al een half uur duurden, bleef ik minstens 45 min met hem rechtop zitten zodat het eten kon zakken. Maar vaak, als ik hem dan terug in bed legde begon hij te huilen. Ik schreef er eerder al over; we kregen de tip om een voedingskussen in een kussensloop te stoppen en zo een soort troon te creëren waarop hij tussen ons in kon slapen. Als het dan ’s nachts niet ging, legden we hem op zijn ‘troon’ tussen ons in en sliep hij een stuk beter. Het zal een combinatie zijn geweest van iets schuin omhoog liggen en de geborgenheid van tussen ons in liggen. 

Infacol

Ik was op een gegeven moment echt radeloos. Het arme kind was zó zielig en had duidelijk last van z’n buik. Op aanraden van anderen heb ik hem Infacol gegeven. Daar zijn we na 1 dag alweer mee gestopt, het werkte voor hem totaal niet. Hij kreeg er alleen maar meer buikpijn van (denk ik).

Medicijnen

Weer een week verder was de maat vol. Ik zag medicijnen eigenlijk niet echt zitten maar hij was op dat moment 6 weken oud en voelde zich duidelijk niet lekker. Dat gunde ik hem niet, hij heeft er immers ook niet voor gekozen hier te zijn en al helemaal niet zich zo oncomfortabel te voelen. En ik voelde me zelf ook met de dag ongelukkiger, vond het zó zielig voor hem.

De huisarts heeft toen Nexium voorgeschreven, met een dosering van een half zakje per dag (ik geloof dat de zakjes per 10mg waren). Bij de apotheek wilden ze overigens een ander merk leveren omdat dat makkelijker voor hen was en hebben de huisarts gebeld of dat ok was. Die gaf echter aan dat het specifiek Nexium moest zijn omdat dit een middel is dat al zo lang wordt gegeven bij een baby met reflux en dat er geen bijwerkingen zijn. Ze vertelde dat het dus ook geen kwaad kan. Ook niet als het geen maagzuur zou zijn. Dit stelde mij in ieder geval een beetje gerust.

We zijn meteen gestart en het leek aan te slaan; in de week erna heeft hij voor het eerst 1,5 uur in een wieg geslapen – wat een fijn gevoel was dat! Daarnaast leek hij ook een stuk beter in z’n vel te zitten.

Afbouwen

Hij kreeg echter nog steeds JHBPM en dat zat me toch niet lekker; we zaten dat kleine lijf wel erg vol te stoppen met van alles wat er nog niet thuis hoorde. En hij leek ’s avonds ook nog wel krampen te hebben. Dus, na twee weken Nexium en een evaluatie met de huisarts zijn we gestopt met JHBPM. Ze gaf aan dat we het wel echt even een kans moesten geven en niet te snel conclusies moesten trekken. Een paar dagen na dat we gestopt waren spuugde hij wel weer wat meer, al was het niet zoveel als ervoor. Daarnaast leken de vervelende krampen ineens als sneeuw voor de zon verdwenen.

’s Nachts sliep hij zelf een stuk beter én in zijn eigen wieg. Wel maakte hij na de laatste voeding pers- en gorgel geluiden, maar dat deed hij in z’n slaap. De eerste paar nachten zat ik natuurlijk rechtop in mijn bed, bang dat hij erin bleef hangen. Maar, hij sliep wel semi vredig dus ik liet hem dan met rust. Wellicht was zijn lijf druk bezig z’n eten beneden te houden en kwamen deze geluiden daarbij – ik zal het nooit weten.

We hebben de Nexium dus nog even doorgezet omdat hij daar goed op reageerde. Toen hij zo’n 4 maanden oud was zijn we de Nexium gaan afbouwen om te kijken hoe dat zou gaan. Dat hebben we heel langzaam gedaan (steeds de helft van de eerdere hoeveelheid) en bij 5 maanden was hij er helemaal vanaf. Op dit moment spuugt hij nog wel wat maar heeft er totaal geen last meer van. We wassen gewoon weer wat meer 😉

Tips

Als je gaat zoeken naar ‘reflux baby tips’ kom je er een heel aantal tegen. Ik heb ze natuurlijk ook geprobeerd en hier beschreven wat voor ons wel en niet werkte.

Ik ben me er van bewust dat reflux in véél ergere varianten bij je baby kan voorkomen. En dat iedere baby anders reageert op bijv. medicijnen of JHBPM. Dit is hoe het voor ons is gelopen. Wellicht heb je er wat aan.

Ken je iemand voor wie deze blog ook interessant kan zijn? Deel ‘m dan vooral!

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.